سيد مهدى خسروى
30
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
بازها بهبودى عضو سوخته شده را تسريع و تسهيل كرده و سوزش زخم را هم نقصان مىدهد ( چنانچه عضوى با مواد شيميائى سوخته شود قبل از هر چيز شستشوى ماده شيميائى از عضو لازم مىباشد و بعد از شستشوى با آب به مداوا پرداخته مىشود ) . بلوط Castaneifolia - sativa گياهى است درختى و خودرو از تيره راش و در ايران در نواحى كردستان - لرستان - ايلام به صورت جنگل مشاهده مىشود قسمت داروئى اين گياه پوست تنه درخت و ميوه آن است و مازوئى كه از آن گرفته مىشود . اين گياه از نظر طعم ميوه دو نوع است يك نوع داراى ميوه تلخ و نوعى ديگر داراى ميوه شيرين و در اينجا منظور نوع شيرين ميوه آن است گلولههاى مازو كه در برگهاى جمع شده درخت بلوط درست مىشوند مصرف داروئى و صنعتى دارند مزاج اين گياه سرد و خشك و به علت داشتن تانن ( اسيد تانيك ) و چند ماده داروئى ديگر داروئى است قابض ميوه آن خوراكى است اما بسيار دير هضم است افرادى كه مبتلا به اسهال شديد هستند چنانچه روزى دو سه بار و هربار يك مثقال از پودر دانه آن را ميل نمايند اسهال آنان بسته خواهد شد به همين طريق خونريزيهاى داخل دستگاه گوارش را بند آورده و زخم امعاء را مداوا مىكند اگر ميوه آن را كباب كرده و بخورند ادرار را زياد مىكند افرادى كه به ورم حالب مبتلا هستند اگر پودر ميوه آن را با پيه خوك و نمك مخلوط كرده و در امتداد حالب و در كنج ران بمالند ورم حالب را مرتفع مىسازد . بعضى از زخمهاى روى پوست بدن كه مرتب آب مىدهند و زياد مىشوند بايد ميوه بلوط را بسوزانند و به صورت زغال درآورده و پودر كرده و بر روى اينگونه زخمها بپاشند زخم را خشك نموده و بهبودى آن را تسريع مىكند . زنانى كه ترشحات رحمى آنان بيش از